Spis treści:
- Namdoskargarden — pierwszy park narodowy nad Bałtykiem
- Dziewicze lasy, wysepki i wodne ekosystemy
- Jak zwiedzać Namdoskargarden?
Namdoskargarden — pierwszy park narodowy nad Bałtykiem
Namdoskargarden to 31. park narodowy Szwecji, a jednocześnie pierwszy park morski nad Morzem Bałtyckim. Znajduje się w regionie Sztokholmu w gminie Värmdö. Park rozciąga się na ponad 25 ha, z czego aż 97% to woda. Teren lądowy obejmujący lasy, skały i brzegi to zaledwie 840 hektarów, na których znajduje się 1353 wysp i wysepek.
Park Narodowy Namdoskargarden w Szwecji powstał, aby chronić delikatne ekosystemy morskie. Głównym celem było postawienie pierwszego kroku na drodze do całkowitej eliminacji trałowania dennego, czyli szkodliwego dla środowiska rodzaju połowu masowego.
Dziewicze lasy, wysepki i wodne ekosystemy
Pod powierzchnią wody kryją się bogate ekosystemy morskie. Łąki trawy morskiej, lasy wodorostów oraz liczne gatunki ryb i bezkręgowców, wykorzystujące wyspy i płycizny jako miejsca rozrodu. Natomiast ląd Parku Narodowego Namdoskargarden stanowią dzikie lasy mieszane i iglaste z naturalną fauną. Na terenie parku mieszkają takie zwierzęta jak kormorany, czaple, mewy, bobry czy kuny. W większości tych miejsc obowiązuje zakaz schodzenia na ląd w okresie lęgowym ptaków.
Jak zwiedzać Namdoskargarden?
Z Polski do Sztokholmu najwygodniej jest dostać się samolotem. Lot trwa ok. 2 godzin. Następnie trzeba autobusem przejechać do zimowego portu w Stavsnäs, skąd kursują łodzie Stavsnäs Boat Taxi płynące na wyspy Bullerö, Rågskär, Hamnskär oraz Skogavik.
Główne wejście do parku znajduje się na wyspie Bullerö, gdzie w domku myśliwskim przygotowano wystawy poświęcone przyrodzie regionu. Przed wyruszeniem w podróż warto zaopatrzyć się w jedzenie i napoje, ponieważ na terenie parku nie ma sklepów ani punktów gastronomicznych.
Ponieważ nowy park narodowy nad Bałtykiem obejmuje głównie tereny wodne, to najwygodniej zwiedza się go na kajakach i łódkach, co można połączyć z nurkowaniem. To wspaniały sposób obcowania z przyrodą i podziwiania piękna dzikiej przyrody. Osoby preferujące lasy mogą wędrować między drzewami po wyznaczonych szlakach, przepływając z wyspy na wyspę, o ile tylko w danym miejscu i czasie dozwolone jest schodzenie na ląd.
Źródła: sverigesnationalparker.se/en/, stronapodrozy.pl, naturkartan.se/en/, theguardian.com
