Spis treści:
- Storczyki w Tatrach to żaden ewenement. Występują tam od lat
- Niesamowite storczyki. Jak udało im się przystosować do trudnych warunków?
Na terenie całej Polski występuje aż 47 gatunków storczyków. Obszary, na których się pojawiają, ograniczają się zwykle do nielicznych stanowisk. Wyjątkiem są jednak Tatry. Urozmaicona rzeźba terenu, warunki klimatyczne oraz podłoże sprawiły, że to właśnie tam można spotkać te piękne kwiaty najczęściej.
Storczyki w Tatrach to żaden ewenement. Występują tam od lat
Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego badacze odkryli aż 27 różnych gatunków storczyków. Kwitną one od końcówki kwietnia nawet do połowy września, a najczęściej można je spotkać w prześwietlonych lasach po stronie południowej gór, na śródleśnych łąkach oraz halach. Lubią lasy bukowe. Storczyki przeważnie pojawiają się na podłożu zasobnym w węglan wapnia.
Do najciekawszych gatunków storczyków, jakie możemy zobaczyć w Tatrach, zaliczamy: obuwika pospolitego, kukułkę plamistą, kukułkę Fuchsa, kukułkę szerokolistną, gółkę długoostrogową i wonną. To właśnie one tworzą piękne kwiaty, które mogą przybierać różne barwy. Nie można jednak zapominać, że istnieją też gatunki niepozorne, takie jak listera jajowata czy ozorka zielona. Te rośliny często są pomijane przez miłośników przyrody, przez to, że nie przyciągają wzroku dużymi, kolorowymi kwiatami.
Należy również wspomnieć o potrostku alpejskim, czyli najmniejszym gatunkiem storczyka w naszym kraju. Pojawia się one jedynie w Tatrach, przez co podczas wycieczki warto go poszukać wzrokiem.
Przeczytaj także: Łatwy szlak w Tatrach na koniec jesieni. Nie spotkasz tam tłumów turystów
Niesamowite storczyki. Jak udało im się przystosować do trudnych warunków?
Storczyki to wyjątkowe rośliny, które na przestrzeni lat potrafiły się dostosować do trudnych warunkach, panujących w górach. Charakteryzują się dość wolnym wzrostem i rozwojem w pierwszych fazach życia, a pierwsze kwiaty pojawiają się na nich dopiero po sześciu latach. W przypadku niektórych gatunków może to być nawet dziesięć lat.
Piękne kwiaty o ciekawym kształcie to dowód na to, że storczyki przystosowały się do owadopylności. Co ciekawe, tylko niektóre gatunki oferują owadom nektar. Jest to np. kruszczyk szerokolistny i rdzawoczerwony. Większość storczyków przyjęła inną strategię, aby przyciągać zapylaczy. Kwitną one wcześniej, zanim zakwitną rośliny miododajne. W ten sposób mogą wykorzystać brak doświadczenia zdezorientowanych owadów, które dopiero co obudziły się z zimowego snu. Można spotkać się również z wyjątkowym gatunkiem, obuwikiem pospolitym, które po wyczuciu owada w kwiecie zamyka się, aby zmusić go do przejścia przez struktury generatywne w celu zapylenia. Niektóre gatunki wykształciły z kolei warżkę, która może przypominać samice owadów z grupy błonkoskrzydłych. Zwabione przez nie insekty dokonują zapylenia, ocierając się o struktury generatywne w kwiecie.
Spryt storczyków nie kończy się jednak na owadopylności. Tworzą one związki z grzybami. Mikoryza to popularne zjawisko w świecie roślin, ale w przypadku storczyków jest ona wręcz konieczna do ich prawidłowego funkcjonowania. Co ciekawe, rośliny te nie mają w sobie chlorofilu, a grzyby nie czerpią z tej współpracy żadnej korzyści.
Przeczytaj także: Łatwy szlak w Tatrach na koniec jesieni. Nie spotkasz tam tłumów turystów
Źródło: archiwum.tpn.pl
