Górska miejscowość na Słowacji przeżywa oblężenie. Mieszkańcy mają dość
“Żywy skansen” w Wielkiej Fatrze od lat cieszy się niebywałą popularnością wśród turystów. Vlkolínec pod wzgórzem Sidorovo już 33 lata temu trafił na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO, jako tradycyjna osada górska w Karpatach. Jednak mieszkańcy tej słowackiej wsi mają dość sławy.
Vlkolínec powstał pomiędzy II połową XIV wieku a I połową XV wieku, jako osada założona przez ludność z Białego Potoku. Mała drewniana osada bardzo szybko zyskuje kolejnych mieszkańców oraz gospodarstwa, ponieważ do lat 20. XIX wieku żyje tutaj już 334 osób. Jednak wioska zasłynęła dzięki wyjątkowej w Karpatach stolarce, przez co zabytkowe 43 chat w 1977 roku uznano za rezerwat architektury ludowej. Prawdziwą sławę Vlkolínec zyskał dopiero w 1993 roku, kiedy całą wieś wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Właśnie wtedy ta tradycyjna osada wiejska w Europie Środkowej bardzo szybko zyskała miano “żywego skansenu" oraz popularność wśród turystów. Co warto zobaczyć w Vlkolíncu?
Obecnie wioska obejmuje aż 45 drewnianych domów pochodzących z XVIII i XIX wieku, które wyróżniają się na tle górskiego krajobrazu kolorowymi elewacjami. Wśród nich warto zobaczyć dzwonnicę z 1770 roku, studnię z 1860 roku, jak również kościół pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny z 1875 roku. Tradycyjne domy wznoszono na kamiennych fundamentach z drewnianych bali, które były trzyizbowe: sień, komora i główna izba. Poza tym Vlkolínec jest obecnie zamieszkiwany przez zaledwie cztery rodziny, a rocznie odwiedza go blisko 100 tys. turystów, ponieważ wycieczka do “żywego skansenu" jest bezpłatna.
Mieszkańcy zabytkowej wsi mają dość sławy, która według nich przynosi więcej szkody niż pożytku. Uważają, że tłumy turystów zakłócają ich spokój, przez co z malowniczej i kameralnej wsi stworzono “turystyczne zoo". Poza tym demografia wsi Vlkolínec jest tragiczna, a wpłynęła na to popularność “żywego skansenu", przez co zabytkowe domy mieszkalne stają się obiektami wypoczynkowymi. Jednak te argumenty to dopiero początek apelu o cofnięcie wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Wpisanie Vlkolínca na listę UNESCO miało zachować jego tradycyjną architekturę oraz sposób życia mieszkańców, który głównie skupiał się na rolnictwie. Dzisiaj nie mogą oni prowadzić gospodarstw rolnych np. hodować bydła lub uprawiać ziemi, ale również remontować domów. Na jakiekolwiek zmiany potrzebna jest odgórna zgoda, co według mieszkańców utrudnia im codzienne życie.
Źródło: tymrazem.pl, gorydlaciebie.pl, national-geographic.pl.
Zobacz też:
Taki widok zdarza się co parę lat. Przy jakiej temperaturze zamarza Bałtyk?
Barokowy pałac u podnóża Karkonoszy. Tu poczujesz ducha wiekowej rezydencji
To nie borówki ani jagody. Gatunek skrajnie rzadki w Polsce i Europie