Kulczyk wraca do Polski. Poznaj polskiego kanarka z żółtym upierzeniem

Samiec kulczyka ma żółtą pierś, czoło i kuper. Grzbiet pokrywają ciemniejsze pióra, a skrzydła przecinają jaśniejsze pręgi. Samice kulczyka są bardziej zielonkawoszare i mniej kontrastowe, przez co łatwiej je przeoczyć. Charakterystyczny jest również krótki, stożkowaty dziób przystosowany do jedzenia nasion. Kulczyk jest niewielkim ptakiem, osiągającym wielkość ok. 11-12 cm i wagę ok. 11 gramów.

Ptak ten często bywa mylony z czyżem lub młodym dzwońcem. Najłatwiej rozpoznać go po zachowaniu. Kulczyk chętnie siada na wysokich punktach i śpiewa z eksponowanych miejsc, z których dobrze niesie się dźwięk. Najczęściej można go zaobserwować na szczytach drzew, a także na antenach, dachach i przewodach. W wielu miastach stał się już stałym elementem letniego krajobrazu.

Co ciekawe, jeszcze około 200 lat temu kulczyk praktycznie nie występował w Polsce. Gatunek ten zaczął rozszerzać swój zasięg występowania z obszarów śródziemnomorskich dopiero w XX wieku. Z czasem zadomowił się na ziemiach polskich i dziś jego populacja jest szacowana na kilkaset tysięcy par.

Kulczyk (Serinus serinus) jest niewielkim ptakiem z rodziny łuszczakowatych. Jest blisko spokrewniony z kanarkiem, a przez żółte upierzenie i charakterystyczny śpiew często bywa nazywany właśnie polskim kanarkiem. Wiosną wraca do Polski po zimowaniu w cieplejszych rejonach Europy i Afryki Północnej. W tym czasie można już usłyszeć jego wyjątkowy, szybki śpiew dobiegający z koron drzew czy przewodów energetycznych.

Coraz częściej można zauważyć, że pojedyncze osobniki próbują zimować w Polsce. Jeszcze niedawno było to niemożliwe ze względu na zbyt niskie temperatury. Teraz jednak łagodniejsze zimy i dostępność pokarmu przy karmnikach sprawiają, że niektóre osobniki próbują pozostawać w kraju poza sezonem lęgowym.

Kulczyk należy do najmniejszych europejskich łuszczaków. Jednak mimo niepozornych rozmiarów skutecznie przyciąga uwagę ludzi. W oczy najbardziej rzuca się intensywnie żółte ubarwienie samców oraz bardzo energiczne zachowanie.

Kulczyka można spotkać niemal w całym kraju. Najliczniej występuje na Śląsku i Podkarpaciu, ale dobrze radzi sobie także w dużych miastach. Chętnie wybiera parki, ogrody, działki i obrzeża lasów. Dobrze odnajduje się w pobliżu człowieka, szczególnie tam, gdzie znajdują się drzewa iglaste i gęste krzewy. Chętnie przy tym korzysta z karmników. Kulczyk buduje niewielkie gniazda wysoko na drzewach, gdzie samica składa zwykle od 3 do 5 jaj. Ptaki żywią się głównie nasionami, ale w okresie lęgowym zbierają również drobne bezkręgowce potrzebne do wykarmienia młodych.

Najbardziej charakterystycznym znakiem rozpoznawczym kulczyka pozostaje jego śpiew. Jest szybki, energiczny, lekko metaliczny i bardzo intensywny. Niektórzy porównują go do krótkiego, mechanicznego brzęczenia lub serii świergotów. Samce śpiewają szczególnie aktywnie wiosną, gdy zajmują terytoria lęgowe. Leśnicy z Lasów Państwowych opisują śpiew kulczyka jako chaotyczny i improwizowany, ale jednocześnie łatwy do zapamiętania. To właśnie charakterystyczny głos sprawia, że wiele osób najpierw słyszy kulczyka, a dopiero później go dostrzega.

Choć kulczyk nie należy do najbardziej znanych polskich ptaków, jego obecność wyraźnie rośnie. W cieplejszych miesiącach można łatwo usłyszeć go w miastach i wsiach, szczególnie w słoneczne poranki. Dla wielu obserwatorów ptaków jego powrót do Polski jest jednym z pierwszych znaków wiosny.

Źródła: hub.pl, ptaki.info, ekologia.pl