Latanie podczas burzy. Czy turbulencje i pioruny są groźne dla pasażerów?

Dla większości pasażerów burza w trakcie lotu kojarzy się przede wszystkim z silnymi turbulencjami i gwałtownymi wstrząsami. W rzeczywistości współczesne samoloty pasażerskie są projektowane z myślą o pracy w bardzo wymagających warunkach atmosferycznych. Konstrukcja kadłuba, skrzydeł oraz systemów pokładowych uwzględnia możliwość występowania silnego wiatru czy nawet uderzeń piorunów. Nie oznacza to jednak, że piloci lekceważą burze. Wręcz przeciwnie. Gdy na trasie pojawia się rozbudowana chmura burzowa typu cumulonimbus, załoga zwykle decyduje się na jej ominięcie. Celem jest uniknięcie obszarów najsilniejszych turbulencji, gwałtownych prądów wznoszących i zstępujących oraz intensywnych opadów.

Samoloty bywają trafiane przez pioruny, choć zdarza się to stosunkowo rzadko. Dla wielu pasażerów może być zaskoczeniem fakt, że współczesna maszyna pasażerska jest przygotowana na takie sytuacje. Kadłub działa podobnie jak klatka Faradaya, dzięki czemu energia elektryczna przepływa po zewnętrznej powierzchni konstrukcji i opuszcza samolot bez szkody dla osób znajdujących się na pokładzie. Po lądowaniu samolot jest oczywiście dokładnie kontrolowany przez służby techniczne, jednak samo trafienie piorunem rzadko prowadzi do poważnych uszkodzeń. To właśnie dlatego linie lotnicze nie odwołują automatycznie lotów przy każdej burzy pojawiającej się w regionie.

Turbulencje są najczęstszym zjawiskiem, które pasażerowie odczuwają podczas lotu w pobliżu burzy. Objawiają się drganiami, chwilowymi spadkami wysokości lub szarpnięciami maszyny. Choć bywają nieprzyjemne, zazwyczaj nie stanowią zagrożenia dla samego samolotu. Znacznie większe ryzyko dotyczy pasażerów, którzy w trakcie turbulencji nie mają zapiętych pasów bezpieczeństwa. To właśnie dlatego załoga często zaleca pozostawienie pasa zapiętego przez cały lot, nawet gdy sygnalizacja jest wyłączona.

Warto pamiętać, że samoloty pasażerskie przechodzą rygorystyczne testy wytrzymałościowe. Skrzydła nowoczesnych maszyn mogą uginać się znacznie bardziej, niż większość podróżnych przypuszcza. Jest to celowa cecha konstrukcyjna, która pomaga bezpiecznie absorbować siły działające podczas turbulencji.

Na pokładzie samolotu piloci mają dostęp do radarów pogodowych pokazujących intensywność opadów i lokalizację komórek burzowych. Dzięki temu mogą zmieniać trasę lotu jeszcze przed dotarciem do niebezpiecznego obszaru. Często oznacza to niewielkie wydłużenie trasy lub zmianę wysokości przelotowej. Dla pasażerów może być to niezauważalne, ale pozwala uniknąć znacznie silniejszych turbulencji i niebezpiecznych zjawisk atmosferycznych. To właśnie dlatego osoby obserwujące samoloty na radarach internetowych czasem zauważają charakterystyczne zakrzywienia tras. W wielu przypadkach są one efektem omijania stref burzowych i zapewniania maksymalnego bezpieczeństwa lotu.

Tak, i zdarza się to znacznie częściej, niż mogłoby się wydawać. Największe problemy pojawiają się podczas startu i lądowania, gdy samolot znajduje się najbliżej ziemi. Intensywne opady, ograniczona widzialność, silny wiatr czy uskok wiatru mogą wymusić czasowe wstrzymanie operacji lotniczych. Jeżeli burza znajduje się bezpośrednio nad lotniskiem, samoloty mogą oczekiwać w powietrzu na poprawę warunków lub zostać przekierowane na inne lotnisko. Takie decyzje są podejmowane wyłącznie z myślą o bezpieczeństwie pasażerów i załogi.

Najważniejsze jest zachowanie spokoju i stosowanie się do poleceń załogi. Piloci oraz personel pokładowy są szkoleni do działania w trudnych warunkach pogodowych i mają dostęp do informacji, których pasażerowie nie widzą. Dobrym nawykiem jest pozostawienie zapiętego pasa bezpieczeństwa podczas siedzenia w fotelu. W przypadku nagłej turbulencji może to zapobiec urazom. Warto również pamiętać, że odczuwalne kołysanie samolotu nie oznacza utraty kontroli nad maszyną. W zdecydowanej większości przypadków jest to normalna reakcja na zmienne warunki atmosferyczne.

Źródła: hub.pl, skysupport.pl, airadvisor.com