Spis treści:
- Najmniejsza sowa Europy to rzadki okaz w Polsce. Znajdziemy ją w polskich puszczach
- Po czym rozpoznać sóweczkę zwyczajną? To mały, ale bezlitosny drapieżnik
Po raz pierwszy sóweczka została opisana w 1758 roku przez Karola Linneusza. To wyjątkowy gatunek sowy, której mały rozmiar może napawać zachwytem. Nie powinien on nas jednak zmylić. To ptak, który jest wyjątkowo drapieżny.
Najmniejsza sowa Europy to rzadki okaz w Polsce. Znajdziemy ją w polskich puszczach
W Europie naukowcy wyróżniają 13 gatunków sów. Sóweczka jest najmniejszą z nich. Nie jest to jednak światowy rekordzista. Najmniejszą sową na świecie jest kaktusówka, która waży ok. 30 g i mierzy nie więcej niż 14,5 cm długości.
Teren występowania sóweczki jest dość szeroki i sięga od Europy po Syberię. Preferuje jednak chłodniejszy klimat niż nasz, przez co o wiele liczniej występuje w krajach skandynawskich i na terenach górskich. Można spotkać ją w Szwecji, Finlandii, Estonii, a także górzystych terenach Austrii, Szwajcarii czy północnych Włoszech. Preferuje również południowe części Niemiec oraz Bałkany.
Sóweczka zadomawia się w dziuplach pozostawionych przez inne ptaki, np. dzięcioły. Lubi iglaste lasy tajgi, a jako miejsce do życia wybiera skraje lasów w pobliżu mokradeł oraz zbiorników wodnych. Można ją najczęściej spotkać w okolicach świtu, a także przed zmierzchem. W odróżnieniu od innych gatunków sóweczki nie są zbyt płochliwe, przez co badacze mogą je obserwować z bliskich odległości. Ornitolodzy podejrzewają, że wynika to z braku naturalnych wrogów — okazuje się, że sóweczkom zagrażają jedynie inne większe sowy. Ukryte w dziuplach oraz na dużych wysokościach praktycznie nie muszą się niczego obawiać.
W Polsce sóweczka zwyczajna jest rzadkim okazem, a najliczniej występuje w górach oraz Puszczy Białowieskiej i Świętokrzyskiej.
Po czym rozpoznać sóweczkę zwyczajną? To mały, ale bezlitosny drapieżnik
Sóweczka charakteryzuje się niewielkim rozmiarem. Samice są większe od samców, a ich ciało dorasta do około 19 cm i waży do 77 g. Samce z kolei mają od 15 do 17 cm, a ich waga osiąga od 50 do 65 g. To bardzo mało, szczególnie kiedy zwrócimy uwagę, że tyle mniej więcej waży kurze jajko. Wszystkie osobniki mają podobne umaszczenie, dzięki któremu idealnie kamuflują się w lesie. Mają szarobrązowe pióra, na których znajdują się białe kropki. Białe są również łuki brwiowe, brzuch oraz pierś. Na brzuchu znajdziemy dodatkowo brązowe pasy. Z kolei oczy i dziób sóweczki są żółte. W odróżnieniu od wielu gatunków sów nie posiadają charakterystycznych "kitek", a ich szeroka głowa jest równomiernie spłaszczona na szczycie.
Budowa sóweczki pomimo niewielkiego rozmiaru pozwala jej na bycie niezwykle skutecznym drapieżcom. Ma szerokie skrzydła, których rozpiętość może wynosić do 30 cm oraz wielkie stopy zakończone ostrymi szponami. Sóweczki lubią polować, a mniejsze ptaki potrafią łapać nawet w locie. Ich dieta składa się głównie z małych ssaków. Żywią się myszami, karczownikami, lemingami, a nawet nietoperzami. Dodatkowo zjadają owady, ryby oraz jaszczurki. Sóweczka potrafi nawet upolować zwierzę, które dorównuje jej rozmiarem.
Co ciekawe, przed zimą zachowują się podobnie jak wiewiórki. Magazynują jedzenie w drzewnych dziuplach i stopniowo je wyjadają aż do wiosny.
Źródło: ekologia.pl,
