Spis treści:
- Opactwo San Michele della Chiusa
- Czy warto odwiedzić Sacra di San Michele?
- Literacka inspiracja jednego z najważniejszych dzieł XX wieku
Opactwo San Michele della Chiusa
Imponujące włoskie sanktuarium zbudowano na górze Pirchiriano (962 m n.p.m.) w Dolinie Suzy (Val di Susa) w latach 983-987. W starożytności nazwa wzniesienia brzmiała z łaciny Porcarianus, co można tłumaczyć jako górę świń, a dopiero potem nazwa góry uległa zmianie na Pirchiriano oznaczające górę ognia. Dlaczego w tym miejscu powstało opactwo pod wezwaniem św. Michała Archanioła?
Według legendy w X wieku na górze ognia, która była pustelnią św. Jana z Besate (Giovanniego Vincenzo) ukazał się św. Michał. Miał on rozkazać zbudowanie w tym miejscu kościoła, a nawet samodzielnie przenosić na Pirchiriano kamienie pod budowę sanktuarium. Historia ta może mieć w sobie ziarno prawdy, ponieważ Sacra di San Michele, a w zasadzie Abbazia di San Michele della Chiusa znajduje się pomiędzy francuskim Mont-Saint-Michel Normandii a włoskim Monte Sant’Angelo w Apulii na średniowiecznym szlaku pielgrzymkowym Droga św. Michała Archanioła (Via Michaelica). Te sanktuaria dzieli od siebie równo 900 km, a do tego znajdują się idealnie w linii prostej o łącznej długości 1830 km.
Jednak opactwo Sacra di San Michele powstało za czasów papieża Sylwestra II, natomiast za datę jego fundacji uznano 966 rok. Od początków istnienia sanktuarium należało do zakonu benedyktynów i przeżywało swój “złoty wiek" od XII do XV wieku. Opactwo do 1622 roku było ważnym miejscem kultu oraz celem pątników, a nawet uznawano je za główny włoski ośrodek duchowości benedyktyńskiej. W następnych wiekach Sacra di San Michele było opuszczone, a 1803 roku zniesiono instytucję opactwa. Dopiero w 1836 roku obiekt trafił do ojców rosminianów za sprawą prośby króla Karola Alberta Sabaudzkiego i zgody papieża Grzegorz XVI, którzy przebywają w opactwie do dziś.
Czy warto odwiedzić Sacra di San Michele?
Nie bez powodu Abbazia di San Michele della Chiusa określana jest symbolem Piemontu. Kompleks w stylu romańsko-gotyckim na tle gór zachwyca swoją architekturą niezależnie od pory roku.
Co szczególnie warto zobaczyć w tym średniowiecznym opactwie?
Dostanie się do kościoła umożliwiają 243 stopnie kamiennych "Schodów Umarłych", nad którymi widnieje napis:
"In silention et in spe erit fortituda vestra"
("W ciszy i oczekiwaniu będzie wasza siła") wprowadzający do mistycznej scenerii.
W sanktuarium poświęconym św. Michałowi Archaniołowi można zobaczyć m.in. XVI tryptyk oraz freski przestawiające życie Maryi, Jezusa i legendę powstania opactwa.
Portal wejściowy do świątyni zdobi Portal Carlo Felice, a szczególną uwagę przyciąga posąg Archanioła Michała z brązu o wysokości 5,20 m powstały dopiero w 2005 roku. Będąc w tym miejscu warto odwiedzić również Torre di Bella Alda, czyli 20 m Wieżę Pięknej Aldy, która według legendy została uratowana przez anioły.
Dzisiaj z wieży i tarasów opactwa można podziwiać nie tylko panoramę gór, ale również oddalony o 40 km Turyn oraz Val di Susa. Nie sposób zapomnieć o bibliotece z 1836 roku, która liczy 10 000 woluminów.
Literacka inspiracja jednego z najważniejszych dzieł XX wieku
Opactwo benedyktynów na północy Włoch, pokaźna biblioteka oraz górska sceneria obiektu stały się inspiracją dla Umberto Eco do napisania debiutanckiej powieści “Imię róży" w 1980 roku.
Bardzo szybko książka stała się jednym z najważniejszych dzieł literatury XX wieku, która jest nie tylko kryminałem, ale również uznaje się ją za powieść historyczną oraz traktat filozoficzny.
Akcja powieści rozpoczyna się w 1327 roku i trwa zaledwie 7 dni, podczas których franciszkanin Wilhelm z Baskerville oraz jego uczeń Adso z Melku poznają nie tylko tajemnice opactwa.
Źródło: sanktuarium.michalici.pl, turyn.pl, kjb24.pl, krolowa.pl, turismotorino.org, wloskipunkt.pl.
