Opanowały całą Polskę. Są wszystkożerne i zagrażają rodzimym gatunkom

Niezwykle podobny do szopa pracza, ale o futro jenota jest w odcieniu brunatno-szarym lub płowo-czarnym, z dwoma charakterystycznymi cechami. Jenot na policzkach pyska ma "bokobrody", czyli czarną długą sierść, ale to nie wszystko. Określenie "Azjatycki Zorro" na gatunek jenota azjatyckiego odnosi się nie tylko do miejsca pochodzenia jenota lub jego zasięgu występowania, ale też charakterystycznej czarnej plamy na oczach, która przypomina czarną opaskę kultowego bohatera Zorro. Czy jego występowanie w Europie przynosi mu również dobrą sławę?

Maksymalna długość ciała jenota, bez ogona wynosi 70 cm, a sama długość ogona to 23 cm, przez co łącznie z nim Nyctereutes procyonoides mierzy 93 cm! Natomiast w kłębie jenot azjatycki osiąga do 30-37 cm wysokości. Na zimę masa ciała tego ssaka może wynosić do nawet 9 kg, a jego ulubione menu to padlina, ptaki, jaja oraz owady. Jenoty to także gatunek monogamiczny, z jednej rui może narodzić się od 7 do 12 młodych jenotów, które dojrzałość płciową osiągają dopiero po około 5 miesiącach, a długość życia jenota to maksymalnie 8 lat. Jenoty są aktywne w nocy, zapadają w sen zimowy i wędrują do 20 km, jak również prowadzą życie w grupach rodzinnych.

Jenot azjatycki (Nyctereutes procyonoides) to ssak z rodzinny psowatych uznany za średnio inwazyjny gatunek obcy, zaliczany też do kategorii 4 gatunku szeroko rozpowszechnionego w Polsce. Występuje zarówno w środowisku przyrodniczym, jak i również w uprawie oraz hodowli. Po raz pierwszy został zaobserwowany w naszym kraju w 1955 roku w Puszczy Białowieskiej, ale naturalny zasięg występowania w Azji jednota obejmuje północno-wschodnią Syberię, Japonię oraz Koreę. Ekspansja naturalna tego gatunku obejmuje tam podmokłe tereny m.in. doliny rzeczne, obrzeża jezior, bagna i torfowiska. Zasięg występowania w Japonii jenota, sprawia, że jest popularny w sztuce oraz rodzimym folklorze, jako symbol szczęścia i dobrobytu. Nazywa się go tam "tanuki" - zwierzę z dużym brzuchem, kapeluszem oraz sake.

Zasięg występowania w Polsce jenota azjatyckiego obejmuje pola uprawne, a nawet wędrówki do miast. Zwierzę to można spotkać na całym obszarze kraju, co oznacza, że obecnie jenot występuje na 88,8 proc. powierzchni, z wyjątkiem południa. "Azjatycki Zorro" podlega hodowli fermowej i wykorzystywany w kuśnierstwie, a całkowita liczba wynosi tam 18 tysięcy osobników. W środowisku natomiast na 1 km² przypada od 1 do 5 jenotów, przez co zalicza się je do kategorii gatunku o niskim tempie wzrostu populacji. Jenot jest też zwierzęciem łownym bez okresu ochronnego. Warto dodać, że nie jest zagrożony wymarciem, a jego status w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych uznaje go za powszechny i liczny gatunek ssaka.

Jenot azjatycki występuje w środowisku częściej niż rodzime gatunki m.in. lisy i borsuki. Jego zachowanie w środowisku naturalnym może wpływać negatywnie na inne gatunki występujące w ekosystemie m.in. populację ptaków np. edredona zwyczajnego oraz stanowić zagrożenie dla żółwia błotnego. Między "Azjatyckim Zorro" a kunami, tchórzami, lisami i borsukami może dochodzić do rywalizacji o pożywienie oraz siedlisko. Co jenoty jedzą? Żywienie tych ssaków opiera się na drobnych gryzoniach, ptakach, jaszczurkach, ale też padlinie oraz pożywieniu roślinnym.

Warto pamiętać, że gatunek jenot azjatycki może przenosić wściekliznę, nosówkę, ptasią grypę oraz tasiemce i nicienie. Z tego powodu obecna populacja jenotów stanowi poważne zagrożenie dla zwierząt gospodarskich oraz człowieka.

Źródło: gov.pl, mojepsy.com, national-geographic.pl.