Rekiny w Bałtyku mogą być zagrożeniem dla ludzi. Same też są zagrożone

W Morzu Bałtyckim żyją trzy gatunki rekinów. Rekin psi (Scyliorhinus canicula) i koleń pospolity (Squalus acanthias) żywią się głównie małymi rybami. Osiągają nieco ponad metr długości, a ich waga rzadko przekracza 5 kg. Te gatunki rekinów nie stanowią zagrożenia dla człowieka.

Większe obawy budzi rekin śledziowy, znany też jako lamna śledziowa (Lamna nasus) lub żarłacz śledziowy. Szczególnie że ten gatunek rekina w Bałtyku może osiągać nawet do 3 metrów długości, a waga większych osobników przekracza 200 kg. Mimo że rekiny śledziowe to największe rekiny w wodach Bałtyku, ich dietę stanowią ryby. W przypadku poczucia zagrożenia potencjalnie mogą zaatakować człowieka, choć starają się unikać kontaktu. Warto jednak zachować ostrożność.

Te trzy gatunki rekinów żyją w rejonach cieśnin duńskich, ponieważ woda jest tam bardziej zasolona. Nie zapuszczają się do polskiej części Bałtyku, więc nie istnieje realne ryzyko spotkania.

Czy rekiny w Morzu Bałtyckim są zagrożeniem dla człowieka? Wiele osób obawia się spotkania, ale żaden gatunek rekina w Bałtyku nie jest agresywny. W dodatku to wręcz ludzie są zagrożeniem dla tych morskich stworzeń. Rekin koleń pospolity i rekin psi często są poławiane jako ryby konsumenckie, w związku z czym ich populacja drastycznie się kurczy. Koleń pospolity, któremu grozi wyginięcie, trafił do Czerwonej Księgi IUCN (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody).

Ostatni atak rekina na człowieka na wybrzeżu Morza Bałtyckiego miał miejsce w 1755 roku w rejonie Szwecji. Nie ma jednak nigdzie informacji o tym, czy był to rekin śledziowy, czy inny gatunek, który przypadkowo zapuścił się do zachodniej części Bałtyku.

Co ciekawe, lamna śledziowa, chociaż jest spora, żywi się jedynie rybami. Nie poluje nawet na mniejsze zwierzęta, takie jak foki szare. Trudno więc sobie wyobrazić, żeby miała zaatakować człowieka.

Wszystkie gatunki rekinów zamieszkujące Morze Północne i okolice preferują wysokie zasolenie wody. Dlatego pływają w rejonach cieśnin duńskich, gdzie to zasolenie przekracza 20 promili. W pobliżu polskich plaż zasolenie gwałownie spada do 7 promili. Z tego względu każdy gatunek rekina w Bałtyku będzie trzymał się zachodniej części morza.

Bałtyckie rekiny mogą przystosowywać się do takich warunków, ale musiałyby zużyć na to wiele energii. To z kolei utrudniłoby im polowanie oraz rozmnażanie. W efekcie wolą pozostać w zachodniej części Bałtyku. Przynajmniej do czasu, kiedy zwiększy się zasolenie wody na wschodzie i północy lub nie zostaną zmuszone do migracji przez czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenia czy brak pokarmu.

Biorąc to wszystko pod uwagę, gatunki rekinów zamieszkujące Bałtyk nie stanowią zagrożenia na polskim wybrzeżu. Wszelkie gatunki rekina spotykane są na zachodzie, a ryzyko, że przypłyną na polskie wody, jest bardzo mała.

Natomiast w rejonie północnym, bliżej Danii i Szwecji, można już na nie natrafić. Rekinek psi i koleń pospolity zazwyczaj uciekają przed ludźmi. Tak samo zachowuje się żarłacz śledziowy, choć jego rozmiary już potrafią zrobić wrażenie i on potencjalnie może stanowić zagrożenie. Jednak żaden z tych gatunków nie jest agresywny, a ryzyko ataku jest znikome.

Oczywiście w przypadku spotkania, lepiej jest zachować ostrożność. Każde zwierzę, niezależnie od swoich rozmiarów i natury, może zaatakować, jeśli poczuje się zagrożone.

Choć na stałe trzy gatunki rekinów żyją głównie w zachodniej części Bałtyku, od czasu do czasu pojawiają się doniesienia o nietypowych przybyszach.

Sporadycznie polskie wody Bałtyku mogą odwiedzić gatunki rekinów zamieszkujące Morze Północne i dalsze rejony, gdzie woda jest bardziej zasolona. Wśród tych gości są m.in. żarłacz błękitny i głowomłot pospolity. Ich odwiedziny w Morzu Bałtyckim są jednak pojedynczymi przypadkami, wynikającymi z zaburzeń migracji lub pogoni za pożywieniem.

W praktyce jednak to właśnie bałtyckie rekiny, takie jak żarłacz śledziowy, koleń pospolity i rekinek psi (często określany jako "rekin psi"), są gatunkami rekinów żyjących w Morzu Bałtyckim.

Źródło: ekologia.pl, wedkarskiswiat.pl, portalstoczniowy.pl