Ten grzyb jest często omijany przez grzybiarzy. Najlepszy do risotto

Pieprznik trąbkowy (Craterellus tubaeformis) jest grzybem jadalnym. W literaturze mykologicznej wymieniany jest jako smaczny, choć w Polsce rzadko się po niego sięga. Charakteryzuje się łagodnym smakiem i ledwo wyczuwalnym zapachem. Co ciekawe, w przeszłości był uznawany za gatunek odrębny, ale ostatecznie został przeklasyfikowany i obecnie należy do rodziny Craterellus, a więc jest to gatunek lejkowiec trąbkowy. Obecna nazwa została zarekomendowana przez Komisję ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego w 2025 roku.

Lejkowiec znajduje szerokie zastosowanie w kuchni. Dzięki swojej strukturze dobrze sprawdza się w daniach długo gotowanych, gdzie może stopniowo uwalniać swój smak. Najczęściej wykorzystuje się go w zupach, sosach i potrawach makaronowych. Jednak największą popularność zdobył jako uzupełnienie do risotto, ponieważ jego subtelny smak znakomicie współgra z aromatem masła i ryżu. Tego jadalnego grzyba można dusić, smażyć, gotować, suszyć i marynować, dzięki czemu z łatwością znajdziesz przepisy na pieprznika trąbkowego.

Szukając grzybów podczas grzybobrania, zawsze należy zwracać uwagę na ich detale. Często to właśnie po nich odróżnisz grzyby jadalne od trujących. Trzeba pamiętać, że istnieje wiele podobnych do siebie gatunków i łatwo jest o pomyłkę. W razie wątpliwości lepiej jest zrezygnować ze zbioru.

Kapelusz pieprznika trąbkowego ma średnicę 2-6 cm, a jego kolor waha się od żółtobrązowego do szarobrązowego. U młodych osobników ma lejkowaty, nieregularny kształt, a u starszych staje się trąbkowaty, skąd wzięła się jego nazwa.

Trzon pieprznika trąbkowego dorasta do 8 cm wysokości i ma do 1 cm grubości. Najczęściej jest walcowaty, choć bywa nieco spłaszczony. Hymenofor w postaci grubych, rzadko ułożonych listewek, zbiegających się po trzonie. Listewki są połączone poprzecznymi żyłkami.

Na uwagę zasługuje jeszcze miąższ pieprznika trąbkowego, który jest cienki, sprężysty i zaskakująco trwały. Nie rozpada się w palcach i nie zmienia się w wodnistą masę pod wpływem ciepła. Zachowuje swoją strukturę, a przy tym skutecznie chłonie aromaty.

Jeśli chcesz zwiększyć swoje szanse na znalezienie licznych okazów pieprznika trąbkowego, najlepsza będzie wędrówka do lasu iglastego. Jest to grzyb mikoryzowy, który upodobał sobie korzenie sosny i świerka. Lejkowiec trąbkowy czasem wyrasta nie tylko z wilgotnej gleby, ale też ze spróchniałych i omszonych pni.

Znając preferencje i występowanie pieprznika trąbkowego, a także jego cechy charakterystyczne, można ruszyć na grzybobranie. Ten znakomity grzyb jadalny pojawia się w lasach już w sierpniu, choć najliczniej występuje jesienią. Do pierwszych przymrozków można znaleźć całe jego gromady.

Zbierać pieprznika jadalnego najlepiej jest po obfitych deszczach. Wtedy pojawia się najwięcej owocników. Pamiętaj, że lejkowce trąbkowe zwykle rosną w większych skupiskach, co znacząco ułatwia i przyspiesza ich zbieranie.

Czyszczenie lejkowca najlepiej wykonywać na sucho, ponieważ ten grzyb łatwo chłonie wodę. Nadmierna wilgotność może obniżyć walory kulinarne lejkowca i negatywnie wpłynąć na to, jak smakuje pieprznik trąbkowy. Najskuteczniejszą metodą może okazać się mechaniczne usuwanie zanieczyszczeń przy użyciu miękkiego pędzelka, nożyka albo lekko wilgotnej ścierki. Szczególną uwagę należy zwrócić na wnętrze owocnika. Ze względu na pusty trzon pieprznika trąbkowego, często gromadzą się tam drobiny piasku, ściółki lub roślinne resztki.

Suszenie pieprznika trąbkowego jest jedną z najskuteczniejszych metod przechowywania tego grzyba. W trakcie suszenia ilość wody w owocniku jest redukowana, co prowadzi do koncentracji aromat. Ma to znaczący wpływ na to, jak smakuje pieprznik trąbkowy. Smak staje się intensywniejszy i nabiera leśnego charakteru.

Sam proces suszenia powinien przebiegać w temperaturze umiarkowanej i przy zachowaniu dobrej cyrkulacji powietrza. Zbyt wysoka temperatura pogorszy strukturę i doprowadzi do częściowej utraty aromatu. Po wysuszeniu grzyby nadają się do długotrwałego przechowywania, a po nawilżeniu odzyskują część swojej pierwotnej elastyczności.

Gorzknienie pieprznika trąbkowego najczęściej wiąże się z wiekiem owocnika. Starsze egzemplarze zawierają większe stężenia związków, które wpływają na pogorszenie smaku. Z tego powodu zbiór przerośniętych okazów pieprznika trąbkowego często kończy się wyraźną goryczką w potrawach. Jednak na to, jak smakuje pieprznik trąbkowy, mogą wpływać też warunki siedliskowe. Długotrwały niedobór wilgoci czy susza mogą modyfikować skład chemiczny miąższu. Pogorszeniu smaku sprzyja również zbyt długie przechowywanie świeżych owocników.

Źródła: hub.pl, encyklopedialesna.com, ekologia.pl, nagrzyby.pl