Ten imponujący wąż dusiciel żyje w Polsce. Kryje się w zaroślach

Wąż Eskulapa jeszcze niedawno zajmował szerokie obszary w Polsce. Dzisiaj możemy go jedynie spotkać w Bieszczadach, a jego populacja jest bardzo niewielka. Zobacz, czym się charakteryzuje ten wyjątkowy gad.

Średnia długość ciała węża Eskulapa osiąga 1,6 m. W skali Europy zarejestrowano jednak jeszcze większe osobniki, które mierzyły nawet 2,25 m długości. Wąż jest dusicielem. Nie stanowi zagrożenia dla człowieka i poluje głównie na małe ssaki i ptaki, wokół których się owija, aby je udusić. Kiedyś można było go spotkać w wielu miejscach w Polsce — w Beskidzie Sądeckim, Tatrach, Gorcach czy dolinie Popradu. Z biegiem czasu jego populacja się zmniejszyła, a dzisiaj węża można spotkać jedynie na terenie Bieszczad, a gdzie jego liczebność wynosi jedynie 100 osobników.

Wąż Eskulapa w Polsce objęty jest ścisłą ochroną i uznaje się go za gatunek zagrożony wyginięciem. Jego ochroną zajmuje się rezerwat Krywe, a do działań, które mają sprzyjać rozwojowi jego populacji, zalicza się wykaszanie łąk oraz tworzenie pryzm kamieni i trocin.

Występuje na obszarach leśnych oraz polanach. Lubi otoczenie rzek, przez co można często go spotkać w ich dolinach. Mimo że preferuje siedliska otwarte, zwykle unika otwartej przestrzeni, zwłaszcza przy dużym nasłonecznieniu. Podczas upałów może kryć się w zaroślach oraz różnych kryjówkach, najczęściej w okolicach wody. Pełza głównie po ziemi, ale może wspinać się również na drzewa, krzewy, strome skały czy dachy budynków.

Wąż Eskulapa to ciepłolubny gad, który ku zdziwieniu badaczy zadomowił się w surowych klimacie Wysp Brytyjskich. Specjaliści byli przekonani, że niekorzystne warunki sprawią, że wąż nie przetrwa w chłodniejszym klimacie. Udało mu się jednak dostosować do specyficznej pogody, panującej na wyspach. Obecnie jego populacje dobrze sobie radzą i są stabilne. Można je spotkać w okolicach Regents Park w Londynie,  w Colwyn Bay w północnej Walii, czy w Bridgend w południowej Walii, choć ta populacja nie jest dokładnie zbadana. Aby przetrwać w chłodniejszym klimacie, wąż wykorzystuje sterty drewna, kompost, a także szczeliny budynków. Stanowią dla niego schronienie, a także miejsce do składania jaj.

Niestety brytyjscy specjaliści nie są zadowoleni z obecności węża na terenie ich kraju. Nie mają wątpliwości, że stanowi on zagrożenie dla lokalnej fauny. O pożywienie konkuruje z lokalnymi gatunkami węży, takimi jak żmija zygzakowata. Badacze obawiają się, że jego rozwój może zaburzyć stabilność tamtejszych ekosystemów, czego skutki mogą być trudne do przewidzenia.

Źródło: wbieszczady.pl