Spis treści:
- Najszczęśliwsze zwierzę na świecie - gatunek kuoka krótkoogonowa
- Jak wygląda kuoka?
- Współczesne zagrożenia dla kuok
- Gdzie występują kuoki?
- Kuoki - zachowanie
Najszczęśliwsze zwierzę na świecie - gatunek kuoka krótkoogonowa
Kuoka krótkoogonowa (Setonix brachyurus) to mały ssak, który wygląda, jakby cały czas się uśmiechał. Dlatego zyskał miano najszczęśliwszego zwierzęcia na świecie, pomimo że naukowcy uważają to za nieświadomy grymas kuoki krótkoogonowej. Jednak okazuje się, że uśmiech "najsłodszego i najszczęśliwszego zwierzęcia świata" wynika z jego anatomicznej cechy. Zachowanie kuok w naturze, a w zasadzie jej uśmiech jest zależny także od wysokiej temperatury, im jest cieplej, tym kuoka krótkoogonowa ciężej dyszy, co odbieramy jako niezwykle szeroki uśmiech.
Jednak mimo uroczego i przyjaznego wyglądu, kuoka kilka wieków wcześniej budziła inne skojarzenia. Willem de Vlamingh, holenderski kapitan, który dotarł Australii pod koniec XVII wieku, uznał, że kuoka to "rodzaj szczura wielkości zwykłego kota". Dlatego jednej z wysp w delcie rzeki Swan, nadał nazwę Rottnest Island ("szczurze gniazdo"). Dzisiaj już wiemy, że kuoka krótkoogonowa to ssak z rodziny kangurowatych, który zamieszkuje wybrzeże Australii Zachodniej.
Jak wygląda kuoka?
W mediach społecznościowych można znaleźć zdjęcia kuok z hasztagiem #quokkaselfie , czyli fotograficzne interakcje ludzi z kuokami. Robią je nie tylko zwykli turyści, ale także znane osoby, np. aktorka Margot Robbie. Choć badaczka Larisa DeSantis cytowana przez "Discover Magazine" ostrzega przed selfie z tym zwierzęciem. Wyjaśnia: "kuoki są znane z tego, że gryzą ludzi". Poza tym zabrania się dotykania oraz karmienia kuok, a takie spotkanie z kuokami krótkoogonowymi może skutkować mandatem, albo szkodą dla samego zwierzęcia. Łapiący za serce uśmiech oraz łagodny wygląd kuoki, nie pozostawia złudzeń, że to dzikie zwierzę, które lepiej obserwować z sympatią i szacunkiem.
Muzeum Australijskie podaje, że rozmiar dorosłych osobników waha się od 40 o 54 cm, a ogon ma długość od 25 o 31 cm. Kuoka waży około 5 kg. Ma krótkie, grube i szorstkie futro koloru szarobrązowego. Brzuch jest jaśniejszy, a oczy, nos i łapy są niemal czarne. Niektórzy uważają także, że te dzikie zwierzęta są połączeniem kangura i pluszowego misia. Mało kto zna jednak współczesne zagrożenia dla kuok. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznała kuoki za gatunek narażony. Oznacza to, że istnieje zagrożenie wyginięciem jej dzikich populacji, czyli m.in. siedliska kuok lub naturalne schronienia kuok. Współczesne badania nad kuokami jasno wskazują co zagraża tym zwierzętom.
Współczesne zagrożenia dla kuok
Przede wszystkim przyczyny spadku populacji kuok, są związane z utratą siedlisk, na co wpływa rozwój rolnictwa, urbanizacja oraz wycinka lasów. Poza nią cykl życia kuoki przerywają często pożary buszu na wybrzeżu Australii Zachodniej, ale też zanieczyszczenie środowiska. Nie bez znaczenia są także drapieżniki kuok, czyli m.in. lisy i koty, które polują na młode kuok. Jak wygląda ochrona środowiska kuok? Wśród działań jest stworzenie obszarów chronionych i reprodukcja kuok, kampanie edukacyjne ukazujące prawdziwe życie kuoki, prowadzenie badań naukowych, ale też wprowadzenie programu kontroli drapieżników kuoki oraz ograniczeń w dostępie turystów, co przekłada się na zmniejszenie trendu #quokkaselfie.
Gdzie występują kuoki?
Największe populacje kuok znajdują się na południowo-zachodnim krańcu Zachodniej Australii oraz wyspie Rottnest Island (w pobliżu Perth) i Bald Island (w pobliżu Albany). Wybór siedlisk ma też związek z pożywieniem, czyli dietą roślinożerną, ponieważ kuoki jedzą trawy i liście, które powoli przeżuwają.
Najchętniej wybierają soczyste młode rośliny, a te rosną na terenach, które wcześniej spustoszyły pożary. W razie potrzeby potrafią przetrwać przez dłuższy okres bez pożywienia. Lokalne władze apelują, aby ich nie częstować niezdrowymi przekąskami, za co przewidziano kary za dokarmianie kuok.
Kuoki - zachowanie
W ciągu dnia kuoki szukają schronienia, ale prowadzą nocny tryb życia, ponieważ żerują głównie nocą. Robią to samotnie lub w małych grupach. Potrafią wspinać się na drzewa, a bardzo często kuoki spędzają czas również w zielonej gęstwini. Na kontynencie są narażone na ataki m.in. psów dingo i lisów rudych. Choć ludzie też wywarli wpływ na zmniejszenie się ich populacji. Wiele z dawnych siedlisk tych ssaków zostało wylesionych na potrzeby rolnictwa. Na tych terenach powstawały również kolejne budynki mieszkalne.
Warto dodać, że kuoki krótkoogonowe są monogamiczne, ale też słyną z ciekawego zachowania macierzyńskiego. Samica kuoka uciekając przed drapieżnikiem wyrzuca swego potomka z kieszeni, przez co młode kuok nie mogą obronić się same. Długość życia kuoki to około dziesięciu lat, o ile ich przyjaźń z ludźmi będzie dla nich bezpieczna, a współczesne zagrożenia dla kuok znikną. Wzrost zainteresowania kuokami powinien wynikać nie z modnych internetowych trendów, ale troski o przyrodę Australii oraz mieć pozytywny wpływ na ekologię. Czy gatunek kuoki krótkoogonowej będzie miał szansę i zwiększy swoją populację?
Źródła: hub.pl, australian.museum, wwf.org.au, ekologia.pl, discovermagazine.com
