Nie mają łatwego życia. To największe zagrożenie dla sikor w miastach

Nie od dziś wiadomo, że ptaki żyjące w miastach tworzą w nich klimat, a nawet stają się ich wizytówką. Grupa naukowców z Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego właśnie ogłosiła wyniki pięcioletnich badań nad sikorkami żyjącymi w Warszawie. Czego możemy się dowiedzieć o tych ptakach? Co zagraża sikorkom i jak to zmienić?

Okazuje się, że betonoza nie jest tylko problemem wizualnym w miastach, ale także źle wpływa na życie zwierząt, a m.in. ptaków. Badacze z UW zajęli się głównie lęgami sikorek z gatunku modraszek oraz bogatek, a dokładniej wpływu, jaki ma na nie zabetonowana przestrzeń miejska.

Warto dodać, że te naukowe doniesienia są niezwykle cenne, ponieważ do tej pory brakowało podobnych danych z tej części Europy. Co więcej, biolodzy obserwowali całą przestrzeń miejską, a nie jak dotychczas tereny zielone. Wyniki badań mają być także pomocne dla urzędników oraz urbanistów. Co zaobserwowano?

W różnych częściach Warszawy naukowcy umieścili około 500 budek lęgowych, a potem obserwowali, ile młodych sikorek opuszcza gniazda i jaki wpływ ma na to otaczająca je betonoza. Wyniki są szokujące, a co gorsza takie same dla modraszek oraz bogatek. Wykazano, że jeśli w promieniu 100 m od lęgu 50 proc. przestrzeni miejskiej jest zabetonowane, to połowa piskląt sikorki nie dojrzewa (brak upierzenia). Oznacza to, że nie opuściły one gniazda, co skazuje ich na śmierć.

Modraszki i bogatki to tzw. urban adapters, czyli ptaki, które radzą sobie dobrze nie tylko w środowisku naturalnym, lecz także tym przetworzonym. To bardzo ciekawe, że postępujące betonowanie przestrzeni tak znacznie wpływa nawet na populację ptaków, które są znane z fantastycznych zdolności dostosowania się do zmienionych warunków. Dlatego można przypuszczać, że wszystkie inne gatunki, które też występują w mieście, takie jak wróble, muchołówki, kowaliki, a także inne, rzadsze, gatunki są jeszcze bardziej wrażliwe na wpływ betonu.

---

Młode sikory nie mają dostępu do pożywienia, czyli owadów, a wszystko przez betonozę. W efekcie spada ich populacja, ale to nie koniec złych wiadomości. Przestrzeń miejska związana jest z hałasem, ale też toksynami oraz ludźmi, czyli równie negatywnymi czynnikami oddziałującymi na sikorki i inne ptaki miejskie. Niewielkie tereny zielone nie są wystarczające, aby zatrzymać wymieranie sikor. Jak rozwiązać ten problem?

Ptaki miejskie według badań wypływają nie tylko na ekosystem, ale też na kondycję psychiczną ludzi. Ich śpiew daje poczucie sielskości w przestrzeni pełnej zgiełku. Jak więc stworzyć sikorkom dobre warunki? Przede wszystkim zasadzić rośliny, a w szczególności drzewa, które na lata będą dla ptaków miejscem żeru.

Warto stworzyć dla nich przestrzeń wśród betonozy gwarantującej przetrwanie, co przełoży się na odwrócenie procesu wymierania ptaków. Jak podkreślają badacze z UW, są to jedynie wnioski płynące z obserwacji sikorek, z których mogą skorzystać urzędnicy oraz inne osoby odpowiedzialne za przestrzeń miejską.

Wywodzą się z rzędu ptaków wróblowatych i jest ich aż 5000 gatunków, z czego w Polsce tylko 6. Warto dodać, że sikory znajdują się pod ścisłą ochroną, a wśród nich można wymienić:

• sikorkę bogatkę,
• sikorkę modraszkę,
• sikorkę czubatkę,
• sikorkę sosnówkę,
• sikorkę czarnogłówkę,
• sikorkę ubogą,

Czasem w zimie można też zaobserwować 7 gatunek tego ptaka, czyli sikorkę lazurową. Czy można je karmić na własną rękę? Jak najbardziej, ptaki te lubią nasiona słonecznika, prosa, konopi, pestki dyni, orzechy oraz niesoloną słoninę. Dokarmianie sikorek jest ważne szczególnie zimą.

Źródło: serwisnaukowy.uw.edu.pl, fera.pl, irys-pszczyna.pl