Spis treści:
- Co uchwyciła kamera w Poleskim Parku Narodowym?
- Taniec żurawi a mity
Co uchwyciła kamera w Poleskim Parku Narodowym?
"Kto raz usłyszał żurawi klangor i hejnał żurawi, ten głosu tego nie zapomni już nigdy". To słowa krajoznawcy Lechosława Herza. Podobnie jest z tańcem tych majestatycznych ptaków. Można go zobaczyć na krótkim filmie, który udostępniły w mediach społecznościowych Polskie Parki Narodowe. Nagranie trwa zaledwie pół minuty, ale w ciągu dwóch dni zyskało ponad 9,7 tys. pozytywnych reakcji i setki udostępnień.
Widać na nim parę ptaków na zajętym przez nie terytorium w Poleskim Parku Narodowym. Na taniec godowy żurawi składają się podskoki, ukłony, trzepotanie skrzydłami, podlatywanie, podrzucanie kępek trawy lub patyków. Na krótkim filmie ptaki brodzą w wodzie, co dodaje dodatkowego uroku swoistemu spektaklowi.
Taniec żurawi a mity
Ornitolodzy wiedzą, że uchwycenie pląsów żurawi na zdjęciu nie jest proste. Te ptaki są czujne i ostrożne. Dobrze oddaje to stare porzekadło: "Stoi jak żuraw na straży".
Na profilu Polskich Parków Narodowych napisano, że to "taniec szczęścia" żurawi, a "ich ruchy pełne są napięcia i subtelności, to dynamiczna choreografia, w której każdy skok, każde trzepotnięcie skrzydeł i ukłon wydają się mieć swój własny rytm i znaczenie".
Wyjątkowość żurawi dostrzegali już starożytni, co miało swoje odbicie w mitologii. Rafał Śniegocki w tekście o symbolice tych ptaków zwraca uwagę, że:
Zawiłości tańca kojarzone były również z labiryntem greckiego Minotaura. Rzekomo taniec, symbolizujący wydostanie się z krętego labiryntu, miał odtworzyć sam Tezeusz po uporaniu się ze stworem. Nazwano go "tańcem Słońca" lub jak sądzą inni - "tańcem żurawia" (gr. geranikos). W Europie przetrwał do XIX wieku w obrzędach religijnych.
Źródła: lasy.gov.pl, facebook.com/zpppn, poznan.lasy.gov.pl
