Spis treści:
- Inwazyjny gatunek obcy z rejonu Amazonii
- Eichornia gruboogonkowa w Polsce i na świecie
- Hiacynt wodny alternatywne zastosowanie
Inwazyjny gatunek obcy z rejonu Amazonii
Eichornia gruboogonkowa to roślina, która unosi się na wodzie. Rośnie w skupiskach, ma owalne liście, a jego kwiaty łudząco przypominają kwiat hiacynta, pomimo unoszą się na wodzie, skąd jego inna nazwa - hiacynt wodny lub hiacynt pływający. Pierzaste korzenie rośliny znajdują się pod wodą, co oznacza, że należy do gatunków roślin wodnych. Jakie są właściwości szkodliwe hiacynta wodnego?
Pochodzi z Ameryki Południowej, czyli rejonu Amazonii, ale zadomowiła się na większości kontynentów. Roślina hiacynt wodny dotarła również do Europy, a w Polsce jest uznawana za inwazyjny gatunek. Czy to oznacza zakaz hodowli hiacynta wodnego w naszym kraju? Za uprawianie tej rośliny grożą dotkliwe kary finansowe nakładane przez RDOŚ, natomiast te gatunki obce można często zobaczyć w przydomowych ogródkach, jako dekorację oczek wodnych. Warto pamiętać, że roślina hiacynt wodny stanowi przede wszystkim zagrożenie dla ekosystemów rodzimych, a w szczególności to szkodniki roślin wodnych.
Eichornia gruboogonkowa w Polsce i na świecie
Hiacynt wodny jest wrażliwy na niskie temperatury, co oznacza, że temperatura kwitnienia hiacynta wodnego nie może wynosić poniżej 10 stopni Celsjusza, a przemrożenie niszczy roślinę, dlatego polskie zimy są dla niej zabójcze. Sytuacja wygląda zupełnie inaczej w krajach o cieplejszym klimacie, gdzie rozmnażanie hiacynta wodnego bywa tam prawdziwym utrapieniem.
Niekontrolowane i szybkie rozprzestrzenianie hiacynta wodnego powoduje nie tylko wypieranie pływającej roślinności rodzimej, ale także prawie całkowite wyginięcie roślin podwodnych na tym obszarze, które może też zmniejszyć populację ryb. Oznacza to, że ekosystem wodny jest w poważnym zagrożeniu, a straty spowodowane hiacyntem wodnym mogą mieć poważne konsekwencje.
Eichornia gruboogonkowa powoduje więcej szkód. Jak wyjaśniono na stronie Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska:
Grube maty tworzone przez szybko namnażające się rośliny blokują naturalne i antropogeniczne cieki, ograniczając dostęp do wód, utrudniając żeglugę, efektywność działania kanałów nawadniających i programów hydroenergetycznych (zatykanie turbin i powodowanie ich korozji).
O problemach związanych z najbardziej rozpowszechnionym na świecie gatunkiem inwazyjnym informowało też CNN. Jezioro Naivasha w Kenii jest opanowane przez tę roślinę. Simon Macharia, lokalny rybak, w rozmowie z dziewiarzem wspominał, że "był taki incydent, kiedy rybacy zostali uwięzieni przez hiacynt w jeziorze na trzy dni".
Czy to oznacza, że istnieją alternatywy dla hiacynta wodnego? Przygotowanie oczka wodnego, a w zasadzie idealnych do niego roślin wodnych, oznacza wybór bezpieczniejszych dla przyrody gatunków. Wśród nich znajduje się m.in. limnobium gąbczaste, rzęsa wodna lub sałata wodna. Dobrym pomysłem w małym oczku wodnym będzie także jednoroczna roślina wodna, czyli kotewka orzech wodny.
Hiacynt wodny alternatywne zastosowanie
Eichornia gruboogonkowa, czyli kwiaty hiacynta wodnego stanowią składnik sałatek w Wietnamie i Tajwanie, ale to nie wszystko. Uprawa hiacynta wodnego na małą skalę bywa również używana do produkcji papieru, a nowych pomysłów na ekspansywność hiacynta wodnego nie brakuje. Te rośliny wodne rosnące w tamtejszym klimacie, być może zostaną wykorzystane do produkcji biopaliw.
Źródła: bbc.co.uk, edition.cnn.com, gov.pl/web/gdos, kew.org/plants, nieruchomosci.infor.pl
