Ta góra to geometryczny środek polskich Tatr. Jest owiana legendami

Od wieków Giewont budził u ludzi ciekawość. To szczyt, który charakteryzuje się unikatowym wyglądem i budzi wyobraźnię. Nic dziwnego, że z czasem pojawiły się na jego temat legendy.

Giewont znajduje się w geometrycznym środku polskich Tatr. Wznosi się na wysokość 1894 m n.p.m., co oznacza, że nie jest najwyższym szczytem. Pomimo tego roztaczają się z niego malownicze widoki, a miliony turystów każdego roku odwiedzają to miejsce, aby móc zdobyć najbardziej charakterystyczną polską górę. Trasa w obie strony zajmuje mniej więcej sześć godzin i wymaga od wędrowców niezłej kondycji.

Giewont kryje w sobie pewną aurę tajemniczości i mistycyzmu. Przez lata w świadomości lokalnych mieszkańców zapisały się historie na jego temat. Interesujący wygląd Giewontu pobudzał wyobraźnię od dawna, a z czasem powstało wiele legend na temat tego miejsca. Jedna z najpopularniejszych mówi, że góra to zaklęty w śnie rycerz. Według niej góra powiązana jest z krakowskim Wawelem. Raz do roku, zależnie od źródła jest to noc świętojańska, Wielkanoc, otwiera się w nowym oknie albo Boże Narodzenie, wszyscy królowie spotykają się na obrady, dotyczące losów narodu oraz państwa. To wtedy potężny głos dzwonu Zygmunta dociera do tajemniczej góry, a śpiące w jej pieczarach wojsko pędzi do Krakowa galopem z pytaniem: "Czy to już czas?". Jeśli Bolesław Chrobry, przewodniczący spotkania mówi nie, wracają do Giewontu, aby ponownie pogrążyć się we śnie.

Inna legenda opowiada jednak o pewnym pastuszku o imieniu Jaśko, który jako miłośnik Tatr dowiedział się od starego gazdy, że w jaskini pod Giewontem ukryty został skarb. Ciekawski młodzieniec udał się w poszukiwaniu kryjówki, a kiedy zmęczony usiadł przy kamieniu, usłyszał nagle rżenie koni. Okazało się, że dźwięki dochodzą spod ziemi, a Jaśko zauważył szczelinę pomiędzy głazami. Zsunął się i trafił do dużej groty, w środku której znalazł rozpalone ognisko. Pod ścianami stały piękne konie, pośród których leżał rycerz w lśniącej zbroi, zanurzony w głębokim śnie. Nieuważny chłopiec przez przypadek go zbudził. Wtedy rycerz zapytał się go "Czy nadszedł już czas?". Jaśko odpowiedział: "Nie panie, jeszcze nie". Wtedy zadowolony z odpowiedzi rycerz powiedział, że śpią tu rycerze królewskiej mości, którzy kiedy przyjdzie czas, staną do walki o polskie góry i polską ziemię. Kiedy Jaśko wrócił do rodzinnej wioski, ciekawscy górale wypytali go o jego przygody. Pomimo wielu wędrówek i poszukiwań nie udało się ponownie znaleźć zaklętej jaskini.

Źródło: tatromaniak.pl