To największy drapieżnik świata. Nazywany jest słoniem morskim

Mirunga południowa (Mirounga leonina) nie bez powodu nazywana jest słoniem morskim. Samce tych ogromnych fok mają nad pyskiem nos, który z wiekiem przekształca się w trąbę służącą za rezonator głosu. W okresie godowym ta struktura pozwala im wydawać donośne odgłosy, wabiąc samice i odstraszając rywali. Przez pozostałą część roku chroni zwierzęta przed nadmierną utratą wilgoci.

Jest to też największy drapieżnik na świecie. Samce mirungi południowej mogą mieć do 6 metrów długości, a masa ich ciała sięga nawet 3,5 tony. Samice są znacznie mniejsze — ważą do 900 kg. Dla porównania: niedźwiedzie polarne ważą do 800 kg, a tygrysy do 310 kg.

Mirunga południowa jest największą foką i jednocześnie największym ssakiem z rzędu drapieżnych (Carnivora) na świecie. Warto mieć na uwadze, że pojęcia mięsożercy i drapieżcy nie są tożsame. Drapieżcy są konkretną grupą ssaków z charakterystycznymi zębami przystosowanymi do rozdzielania pokarmu zwierzęcego.

W tej klasyfikacji rozróżnienie jest bardzo istotne. Płetwale błękitne, choć są mięsożerne (żywią się krylem i małymi rybami), nie zaliczają się do grupy ssaków drapieżnych. To samo dotyczy orki, która należy do rzędu waleni (Cetacea). Z tego względu największym ssakiem z rzędu drapieżnych jest słoń morski.

Słonie morskie mają grubą warstwę tłuszczu, która chroni je przed zimnem i stanowi rezerwę energii w razie braku pożywienia. Jest to szczególnie istotne w okresie godowym, bo wtedy foki przebywają na lądzie i nie szukają pokarmu. To przystosowanie pozwala przetrwać ekstremalne warunki panujące w morzach wokół Antarktydy, gdzie żyją mirungi południowe.

Kolonie lęgowe słoni morskich znajdują się na wyspach subantarktycznych oraz na północnym brzegu Antarktydy. Poza sezonem rozrodczym zwierzęta te migrują na znaczne odległości, dopływając nawet do wybrzeży Australii, Ameryki Południowej i Nowej Zelandii.

Słoń morski jest dość niezgrabny na lądzie. Za to w wodzie potrafi zachwycić swoją sprawnością, z łatwością łapiąc ryby i głowonogi. Nurkuje na głębokość nawet 2000 metrów, mogąc pozostać pod wodą przez ok. 2 godziny. Mirungi południowe spędzają w oceanie 80-90% swojego życia. Na ląd wychodzą głównie w czasie godów i rozrodu, czemu towarzyszy też coroczne linienie, pozwalającego odnowić futro i wierzchnią warstwę skóry.

W okresie godowym plaże wysp subantarktycznych zamieniają się w niezwykłe widowisko. Setki, a czasem tysiące słoni morskich gromadzą się na wybrzeżach. Samce walczą o terytorium i samice. Niestety duża część młodszych osobników nie jest w stanie tego przetrwać. Te ssaki są groźne nie tylko ze względu na ostre kły i ogromną siłę, ale też przez swoją masę. Często przygniatają swoich rywali. Są bezlitosne nawet dla własnego potomstwa.

Słonie morskie są potężnymi zwierzętami, których donośny ryk w okresie godowym niesie się po całych wyspach. W niektórych miejscach, takich jak Półwysep Valdes w Argentynie czy Półwysep Byers na Wyspie Livingstona, obserwacja mirung południowych jest atrakcją turystyczną. Można tam podziwiać te wyjątkowe stworzenia z bezpiecznej odległości.

Źródła: medianauka.pl, focus.pl, planeta.pl