Bąk zwyczajny to ptasi mistrz kamuflażu. Gdzie go spotkać?

Bąk zwyczajny (Botaurus stellaris) to duży ptak wodny będący przedstawicielem rodziny czaplowatych. Odznacza się do krępą budową ciała, jego długość zwykle nie przekracza 80 cm, rozpiętość skrzydeł 135 cm, a waga – 2 kg. Rozmiarami można porównać go do czapli siwej. Jego dziób jest dość długi, podobnie szyja.

Upierzenie bąka zwyczajnego przybiera odcienie brązu z charakterystycznymi ciemnymi i jasnymi plamkami. Dzięki temu ptak ten okazuje się prawdziwym mistrzem kamuflażu – bardzo często bywa niewidoczny w trzcinach i wśród bujnej roślinności. Ciekawostką jest fakt, że wiele samców bąków to ptaki poligamiczne – rozmnażają się z kilkoma samicami jednocześnie. Ich odgłosy godowe możemy usłyszeć od marca do czerwca – buczące dźwięki wydawane przez te ptaki mogą przypominać ciche dmuchanie w butelkę, a w niektórych przypadkach krowi ryk.

Przeczytaj też: Jakie zwierzę zastąpi bociana białego? Każdy może zdecydować

Obserwacja bąka zwyczajnego w zimie jest niezmiernie trudna. Wszystko za sprawą wcześniej wspomnianego kamuflażu – wśród szaroburej scenerii bardzo trudno jest wypatrzyć ten gatunek. Jeśli jednak chcemy spróbować szczęścia, powinniśmy wcześniej sprawdzić, gdzie go szukać.

Gdzie konkretnie można spotkać bąka zwyczajnego? Gatunek ten występuje dość nierównomiernie w naszym kraju. Największą szansę na jego zobaczenie mamy w dolinie Biebrzy i Baryczy, a także w regionie pojezierzy. Bąk najczęściej bywa na trzcinowiskach i akwenach z szerokimi szuwarami, choć należy zaznaczyć, że w przypadku trudnych warunków pogodowych i zamarznięcia zbiorników wodnych, może zmieniać miejsce przebywania.

Co ciekawe, gdy bąk odczuwa zagrożenie, przybiera charakterystyczną pozę – unosi wówczas swoją szyję pionowo w górę, przez co staje się jeszcze mniej widoczny wśród trzciny. Warto dodać, że bąki żywią się niewielkimi rybami oraz płazami. W ich jadłospisie lądują także owady zamieszkujące środowiska wodne.

Źródła: hub.pl, lasy.gov.pl, jestemnaptak.pl