Mało kto wie, co różni zająca i królika. Nie chodzi tylko o długość uszu

Zająć i królik należą do tego samego rzędu ssaków, jakim są zajęczaki. Na tym jednak wspólne cechy zaczynają się kończyć. W toku ewolucji oba te gatunki wykształciły odmienny styl życia i strategie przetrwania. Zając jest zwierzęciem dzikim, którego nie udało się udomowić. Natomiast królik został oswojony przez człowieka i dziś występuje zarówno w hodowli, jak i w naturze.

Środowisko życia to jedna z najistotniejszych różnic między dzikimi królikami (Oryctolagus cuniculus) i zającami (Lepus). Zając odpoczywa w płytkich zagłębieniach terenu, tzw. kotlinkach, a jego strategia przetrwania opiera się głównie na znakomitym kamuflażu i szybkości. Królik natomiast jest prawdziwym budowniczym, który kopie złożone systemy nor. To właśnie one służą za schronienie dla całej kolonii.

Te dwie odmienne strategie przekładają się na różnice w stylu życia. Zające są samotnikami, które poza okresem godowym unikają kontaktu z innymi osobnikami. Ponieważ jest sam, musi nieustannie zachowywać czujność i szybko reagować na zauważone zagrożenie. Jeśli coś go zaniepokoi, zrywa się do niesamowicie szybkiego biegu i po chwili znika w zaroślach.

Króliki żyją w licznych grupach, co zwiększa ich szanse na przetrwanie. Tutaj też najważniejsze jest bezpieczeństwo całej kolonii, w związku z czym szybka ucieczka przez las nie byłaby właściwą strategią. Tutaj też liczy się prędkość, ale króliki nie uciekają na długim dystansie. Zamiast tego w kilka sekund cała grupa znika pod ziemią w swoich norach.

Kiedy wędruje się lasem i zobaczy szybko przebiegające zwierzę z długimi uszami, jego rozpoznanie nie będzie możliwe po znajomości zwyczajów. Dlatego warto znać istotne różnice w wyglądzie. Zające są znacznie większe, mają smuklejszą sylwetkę i dłuższe tylne nogi. Różnica kryje się też w uszach. U zająca są one dłuższe i często zakończone czarnymi łatkami, choć nie jest to regułą.

Króliki są zdecydowanie mniejsze i krępe, co ułatwia im przemieszczanie się po podziemnych korytarzach. Uszy są bardziej proporcjonalne względem reszty ciała.

Króliki i zające najczęściej są mylone ze względu na długie uszy. Kiedy takie zwierzę przebiega w lesie między krzakami, można je łatwo pomylić. Do zamieszania dokłada się też język potoczny, w którym nazwy zająca i dziko żyjącego królika bywają zamiennie używane.

Warto też wiedzieć, że obecnie populacja zająca szaraka jest duża, ale kurczy się z każdym rokiem. Z kolei króliki europejskie są gatunkiem zagrożonym. W Polsce występują głównie w centralnej i zachodniej części kraju.

Źródła: e-bliskoprzyrody.pl, scienceinpoland.pap.pl