Spis treści:
- Biecz - perełka Małopolski i średniowieczny gród
- Zabytki Biecza – ta lista przyprawi o zawrót głowy
Biecz - perełka Małopolski i średniowieczny gród
Dzięki archeologom wiemy, że Biecz był już zamieszkały w neolicie, a pierwszy gród i osada powstały około IX lub X wieku. Jednak za datę lokacji miasta przyjmuje się rok 1257, natomiast ponowna lokacja Biecza miała miejsce 1363 roku na prawie magdeburskim. Miasteczko pełniło niezwykle ważną funkcję strategiczną w średniowieczu, ale też było ośrodkiem handlu, przez co w późniejszym czasie produkowało nawet własne monety i magazynowało eksportowane wino węgierskie. Co ciekawe miasto posiadało też sąd grodzki oraz prawo miecza.
Mały Kraków często odwiedzali polscy władcy z dynastii Piastów m.in. Władysław Łokietek, Kazimierz Wielki, jak również Jagiellonowie: królowa Jadwiga, Władysław Jagiełło oraz Władysław Warneńczyk. Ze współczesnych postaci w Bieczu gościli Stanisław Wyspiański, Miron Białoszewski i Karol Wojtyła.
Czy naprawdę Biecz był stolicą Polski? Od września 1311 do kwietnia 1312 roku z całym dworem urzędował tutaj Władysław Łokietek podczas trwającego w Krakowie buntu wójta Alberta. Warto dodać, że z polskim Carcassonne związana jest także mniej chlubna historia, czyli podpisanie sprowadzenia Krzyżaków do Polski.
Kto znany pochodzi z tego zabytkowego miasta? Przede wszystkim biskup warmiński, sekretarz króla Zygmunta Augusta, dyplomata, ale też historyk i geograf Marcin Kromer. Dzięki wierszowi Sebastiana Klonowica Kromer zyskał sobie miano “polskiego Liwiusza". Równie znanym i związanym z Bieczem jest poeta doby baroku Wacław Potocki, autor m.in. “Wojny chocimskiej" i “Ogrodu fraszek", którego grób znajduje się w podziemiach kościoła św. Anny w Bieczu.
Jednak na tych dwóch sylwetkach nie kończy się poczet najbardziej znanych osób pochodzących z Biecza. Od 2021 roku do dzisiaj w cyklu “Bieczanie znani i mniej znani" działającego w ramach Bieckiego Centrum Kultury można przeczytać o 100 osobach zasłużonych dla miasta i okolic!
Zobacz też: Włoskie klimaty w Małopolsce. Idealne miejsce na weekendową wycieczkę
Zabytki Biecza – ta lista przyprawi o zawrót głowy
W punkcie centralnym miasta znajduje się renesansowa wieża ratuszowa o wysokości 58 m, z której można podziwiać widok na Beskid Niski. Natomiast w piwnicach ratusza mieści się turma, czyli miejsce sprawowania i wykonywania prawa miecza, gdzie kończyli skazańcy. Będąc w małym Krakowie, nie sposób przejść obojętnie obok późnogotyckiego kościoła pw. Bożego Ciała, który uważany jest za najważniejszy zabytek sakralny w Polsce. Na szczególną uwagę zasługuje XVI-wieczny obraz z ołtarza głównego pochodzący z kręgu Michała Anioła. Podziw wywołuje także polichromia Włodzimierza Tetmajera oraz kunszt Stanisława Stwosza. W tym kościele znajduje się też jedyne w Polsce gwiaździste sklepienie z motywem oka!
Dlaczego jednak Biecz określany jest polskim Carcassonne? W mieście zachowały się mury obronne oraz trzy baszty: Rajcowska, Rzeźnicka oraz Kowalska. Można też znaleźć tutaj fragmenty barbakanu, które nie przetrwały do naszych czasów. Będąc w Bieczu, warto odwiedzić pierwszą aptekę na Podkarpaciu z 1557 roku, która mieści się w Domu z Basztą, czyli Kamienicy Barianów Rokickich. Warta uwagi jest także “Kromerówka" oraz Kamienica Chodorów zwana Domem zbója Becza, w której do dziś zachowała się sień zajezdna dla wozów kupieckich. Natomiast unikatem na skale Polski i najstarszym tego rodzaju budynkiem jest szpital św. Ducha, ufundowany przez królową Jadwigę działający od 1399 do 1950 roku.
Od 2015 roku w mieście odbywa się Kromer Festival Biecz, czyli prawdziwa uczta dla miłośników muzyki dawnej. Koncerty organizowane są w zabytkowych wnętrzach, przez co przyciągają nie tylko melomanów, ale też osoby ciekawe wrażeń, jak również mieszkańców. Dlaczego patronem festiwalu jest Kromer? Napisał on “Musica elementa" oraz “De musica figuranta", które zaliczane są do najstarszych w Polsce wydań prac muzycznych.
Źródło: z-pogranicza.pl., visitmalopolska.pl, biecz.pl, muzeumbiecz.pl, kromerfestivalbiecz.pl. Polskapogodzinach.pl.
